Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ



Η Ροδωνιά βρίσκεται στη Λαμιακή πεδιάδα-νομού Φθιώτιδος-σε απόσταση 18 χιλιόμετρων της Λαμίας μέχρι ορίων μεγάλου και μικρού Στενού και με παρακαμπτήρια οδό 900 μέτρων περίπου φτάνουμε στη Ροδωνιά.Μεταξύ της θέσεως "στενά" και του χωρίου μας παρεμβάλλεται ο Σπερχειός ποταμός και επειδή δεν έχει κατασκευαστή γέφυρα από το κράτος η συγκοινωνία του χωρίου μας γίνεται δια μέσου Λουτρών υπατης. Το πρώτο όνομα του χωριού ήταν (ΛΑΛΑ) και μετονομάσθηκε σε ροδωνιά.H κοινότητα μας με το όνομα ΛΑΛΑ συνεστήθη με νόμο επί Ελευθερίου Βενιζέλου το 1911 με έδρα το χωριό μας.διοικουνταν με εκλεγμένο (αιρετό) από το εκλογικό σώμα(δημότες ροδωνιάς) πενταμελές Συμβούλιο από το οποίο ο ένας εκλέγεται πρόεδρος και ασκεί την εκ του νόμου εξουσία και αρμοδιότητες σε τοπικά και λοιπά ζητήματα. Η ονομασία ΛΑΛΑ δόθηκε μετά την υποδούλωση του βυζαντίου και ολόκληρου του έθνους μας το 1453 από τους Τούρκους. Το κράτος ζήτησε την μετονομασία του χωριού μας διότι έπρεπε να εξαλειφθούν σε ολόκληρη την επικράτεια τα τουρκικά ονόματα. Σε συζήτηση των τοπικών παραγόντων τέθηκαν δυο ονόματα ΡΟΔΩΝΙΑ και ΝΙΚΗΦΟΡΙΟ. Ως προς το πρώτο όνομα ΡΟΔΩΝΙΑ (το οποίο και επικράτησε) αυτό βγαίνει από την γενική ανθοφορία και προπάντων των ρόδων που έχει αρκετή το χωριό μας η ότι έχει καλή ακουστική αποδοχή. Για το δεύτερο όνομα ΝΙΚΗΦΟΡΙΟ το οποίο και εγκαταλειφθεί υπαρχή η εξής ερμηνεία. Ο αυτοκράτορας του βυζαντίου Βασίλειος ο Βουλγαροφώνους έστειλε στρατό με Στρατηγό το ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΟΥΡΑΝΟ το έτος 996μ.χ.στη στερεά Ελλάδα για να εκδιώξει τα Βουλγαρικά στρατεύματα που είχαν κατεβεί μέχρι το Σπερχειό ποταμό και λεηλατούσαν Ελληνικές περιοχές Ελληνικά στρατεύματα με επικεφαλής το στρατηγό ΝΙΚΗΦΟΡΟ και των βουλγάρων με επικεφαλής των ηγεμόνα ΣΑΜΟΥΗΛ βρισκόταν αντιμέτωπα κατέχοντες την μια όχθη του ποταμού οι Έλληνες και στην άλλη οι βούλγαροι. Κατά μήκος του ο Σπερχειός ποταμός από τις εκβολές του στον Μαλιακό κόλπο μέχρι των ορίων ροδωνιάς με πλημμύρες είναι αδιάβατος διότι η κοίτη του νερού είναι στενή και έχει βάθος 2-4 μέτρα. Στα όρια Ροδωνιάς και σε απόσταση 2-3 χιλιομέτρων περίπου (εκβολή ξηρια υπατης στο Σπερχειό μέχρι ορίων μεγάλο στενό-Καστριού)το νερό του ποταμού διακλαδίζεται σε μικρά ποταμάκια και έτσι μπορεί κάνεις δύσκολα μεν άλλα όχι ακατόρθωτα να περάσει με πλημμύρα στην αντίπερα όχθη. Έτσι με τη λογική της εδαφολογικής διαμόρφωσης και την ιστορική διατύπωση ότι - Σπερχειός ποταμός λόγω πλημμύρας ήταν αδιάβατος- το μόνο σημείο που μπορούσε να περάσει ο στρατός του ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ήταν η περιοχή της Ροδωνιάς. Οι βούλγαροι όπως αναφέρει ο ιστορικός κοιμήθηκαν και τη νύχτα τα στρατεύματα του ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ πέρασαν το Σπερχειό ποταμό συνέλαβαν τους κοιμώμενου Βουλγάρους και ακολούθησαν όσα η ιστορία αναφέρει για την τύχη των ηττημένων Βουλγάρων. Η ιστορικές αναφορές πάρθηκαν από το βιβλίο "Στη ροδωνιά έζησα,είδα,άκουσα" του Σωτηρίου ευθ. Παρλαβαντζα.
Ο πολιτιστικός σύλλογος του χωρίου μας ίσως είναι το μόνο όπλο Που έχουμε για την ανάπτυξη και ανάδειξη του όμορφου χωρίου μας. Για αυτό το λόγο βάζουμε τα προσωπικά μας στην άκρη και όλοι μαζί Άλλος λίγο άλλος πολύ βοηθάμε το σύλλογο.


Ο πολιτιστικός σύλλογος ροδωνιάς είμαστε όλοι!!!!!!!!